-'o gigg o'- 的个人资料۩•:*´¨`*:• ۩ ooGuSoo ۩ •...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
۩•:*´¨`*:• ۩ ooGuSoo ۩ •:*´¨`*:•.۩×÷·.·´¯`·)» MooH!N In LovE «(·´¯`·.·÷× |
||||
|
7月22日 รับแทคจากบุ้งโอ้จิงๆๆแล้วนังบุ้งเนี๊ยะมันก็แทคช้านมานานมากละ วันนี้อิกิ๊กนึดคึ้มค่ะ เลยอยากเล่นกะมานบ้าง
ประเด็นแรก -- เอาไรดีหล่ะ เป็นวีรกรรมตอนเด็กละกาน
อย่างอิกิ๊กนะหรอ จะมีเรื่องอะไร โดดเรียนนะสิคะ
จำได้ว่าตอนนั้นแค่ ป4 ค่ะ เรื่องมันเกิดอยู่ที่ว่าอิกิ๊กคิดว่าตัวเองโตแล้วไงคะ
กลับบ้านเองได้ ก็แหม ตอนนั้นอะเพื่อนๆหลายคนเค้าก็กลับบ้านเอง
กันทั้งนั้นอะ ทั้งๆที่ว่าบ้านพวกมันอยู่ไกลกว่าเราตั้งเยอะ
ด้วยความที่ว่า อยากโชว์พาวบ้างเลยหนีรถโรงเรียนค่ะ
เดินกลับเอง แต่ด้วยความเป้นเด็กดีไง เลยแวบโน้นแวบนี้ไปเรื่อยอะ
แต่วันนั้นดันแวบไปบ้านเพื่อน ชื่ออมรรัตน์ (เหมือนแกเลย) ไปกะไอเล็ก
ด้วยความที่คิดว่าใกล้บ้านไง กลับมาไม่มีครายว่าอยู่แล้ว แล้วก็กะว่าจะไปแปบเดียวด้วย
ที่ไหนได้หล่ะ ขากลับนะสิ รถติดมากมายอะ ลงเดินตั้งแต่พาน 3 เลย
พอถึงบ้านปุ๊บ ทุกสายตาที่บ้านจับจ้อง และแล้วท่านพ่อก็กลับมา
เกิดไรขึ้นนะหรอคะ โดนฟาดสิคะ !! จะเหลือหรอ จำได้ว่าตอนนั้นเข็ดนะคะ
ประเด็นที่สอง -- เรื่องเดิมๆๆ
จะอะไรซะอีกหล่ะคะ โดดเรียนอีกแล้วคับท่าน
แต่ตอนนี้เป้นเหตุการณืตอน ม1 อะ จำได้ว่า วันนั้นมีเรียนพิเศษวันเสาร์
แล้วไปสายมั้ง หรือว่าเข้เกียจไม่แน่ใจ เลยไม่เข้า
และบังเอิญ ไปเจอเพื่อน ซึ่งนั่งอยู่กะรุ่นพี่ เป็นไงมาไง จำไม่ได้อะ
แต่จำได้ว่า โดดออกไปทางก่อสร้างอะ (ตอนนั้นโรงเรียนกำลังสร้างตึก7ชั้น)
จิงๆๆอะจะหนีพ้นอยู่ละ แต่มีใครไม่รู้บอกว่าไปทางนี้ เลยเดินย้อนกลับมา
เท่านั้นแหละ เสร็จอาจารย์ ปกรณ์เลยอะ (เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีนะจ๊ะ น้องๆๆหนูๆ)
ฝ่ายปกครองนี่ก็จัดเลยคับ โทรไปที่บ้านเลยอะ แล้วไงนะหรอ
ก็โดนตีนะสิ ถามได้ อายเพื่อนโคตรอะ เอาแนวไปโรงเรียนด้วย
เห้อ แต่เหมือนเหตุการณืครั้งนั้นเราจะโดนหนักกว่าเพื่อนเลยอะ
ทั้งๆๆที่ไม่ใช่ตัวตั้งตัวตีเลยอะ แต่เหมือนว่าทำไมคนอื่นเหมือนไม่ได้โดนลงโทษไรเลย
สงสัยจะเด็ก ยังไม่โปร 555+
ประเด็นที่สาม -- กว่าจะได้รู้จักความรัก
จิงๆๆอย่าเรียกว่าเป็นรักครั้งแรกเลย เพราะว่าตั้งแต่วันนั้นจนวันนี้
เรายังไม่เคยรักเค้าเลยซะด้วยซ้ำ แต่ก็คงชอบกรี๊ดกร๊าด ตามวัยเด็กนั่นแหละ
จะถือว่าเป็นความผิดพลาดในสายตาสุดๆเลยก็ว่าได้ไง ไม่รู้ว่าไปคว้าแมร่งมาได้ไง
อันเนื่องจากว่า ผู้ชายคนนึง ซึ่งเราเคยคิดว่า คนนี้แหละใช่เลยอะ
น่าตาก็โอ ทางบ้านก็ดี แต่นั่นคิดความคิดวัยเยาว์เท่านั้น แต่จิงๆแล้วเค้าก็ไม่ได้จิงจังอะไร รึป่าว?
แต่เราก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า ทำไม เค้าถึงชอบมาขอเราคบนัก ทั้งๆที่เรามั่นใจว่าเค้าไม่ได้รักเรา
แต่ผู้ชายคนนึงถือว่ขี้เหนียวอย่างมาก ทั้งๆที่ว่าบ้านก็มีเงินนะนั่น เห้อ.. มาฟังเรื่องอันรันทดกัน
จำได้ว่ามีอยู่วันนึงไปนั่งแถวบ้านเค้า แล้วเค้าก็บอกว่า สั่ง KFC มากินกันมั้ย แต่หารครึ่งนะ
เราก็โอเค เพราะว่าเราไม่ได้อยากได้เงินใครอยู่แล้ว แต่ที่ไหนได้ละสิ พอมันมาส่งก็หารครึ่ง
พอกินอิ่มปุ๊บ ก็มาบอกว่าเนี๊ยนะเดี๋ยวเค้าก็ต้องไปจ่ายค่าไฟให้ที่บ้านอะ เงินขาดนร้อยนึงเรามีให้เค้ามั้ย
ด้วยความใจดีเราก็ให้ไป แล้วมันพูดไรกลับมารู้มั้ย?? เท่ากับว่ากิ๊กเลี้ยง KFC พี่ละกานนะ
แสรดมั้ยละคะคุณ แม้กระทั่งค่ารถเมล์ ชั้นยังต้องจ่ายให้มัน ลาจากกันทีเถอะสำหรับผู้ชายคนแรกของชั้น
ช่วงระหว่างกำลังทำใจจากไอนั่น ก็จาเจอ ไอคนคนนึง คนนี้ไม่รู้ว่าเมื่อก่อนกุไปคว้ามาได้ไง
สุดตรีนนนนนนอะ เพือ่นๆๆบางคนคงนึกออกว่าคราย เรียนก็ไม่เรียน น่าตาก็ห่วย บ้านก็จน
(จิงๆๆเราก็ไม่ได้แบ่งชนชั้นอะไรหรอกนะ แต่ว่าเห้อ ไม่มาเป็นเราคงไม่เข้าใจ) ชอบทำว่าตัวเองหล่อมาก
ทั้งๆๆที่ น่าตาเหียกกกกกสุดตรีนอะ แล้วมาพูดว่าบ้านมีตั้ง ทั้งๆที่ว่าบ้านเช่าของราชการ กรมชลอยู่อะ
แต่ก็มาเกาะกู แล้วที่สำคัญ ท่านแม่เค้า บอกว่าให้จับกรูให้อยู่ด้วย โอ้วจอร์จ มันยอดแย่สัดๆๆๆ
**แต่ก็เอาเถอะ อโหสิกรรมกันไป ยังดีที่อยู่กันได้ไม่นาน**
สำหรับคนอีกคนนึง อันนี้ขอสงวนไม่พูดละกาน แต่คนคนนี้แหละ ที่ทำให้เรารู้ว่า
เวลาที่เราใครมากๆสักคน มันเป็นยังไง และเวลาที่เราเสียใจมากๆๆ เป็นยังไง
ความรักของชั้น สำหรับคนนึง ค่อนข้างสมบูรณ์และอยู่ในโลกของความเป็นจริงมากที่สุด
อาจเป็นเพราะว่าช่วงที่ผ่านมา เรามีความเป็นเพื่อนที่ทำให้เราได้เรียรู้นิสัย ซึ่งกันและกัน
มันไม่ใช่รักในวัยนวัยเด็กอย่าง 2 คนแรก หรือว่าหลงงมงายกับอีกคนนึง แต่มันคือความเป็นธรรมชาติ
ของกันและกัน เค้าอาจจะรักเราได้มากกว่า คนอื่นๆที่ผ่านมาก เค้าดีกะเรา อย่างที่เราไม่เคยได้รับจากใคร
เค้าทำให้เราได้รู้จักคำว่าความรัก และคำว่าแฟนอย่างแท้จริงว่าเป็นยังไง เค้าอาจจะไม่ใช่คนที่ดี 100
แต่เค้าคือคนที่ดีที่สุดสำหรับชั้น และเค้าคือคนที่ชั้นรักมากที่สุด และชั้นมั่นใจ ว่าเค้าก็รักชั้นเช่นกาน
ประเด็นที่ 4 -- เพื่อน
ในชีวิตของชั้น ตั้งแต่เด็กจนโต มีเพื่อนมากมาย แต่จะมีสักกี่คนหล่ะ ที่จะเป็นเพื่อนที่ดี
และเป็นคนที่ชั้นไว้ใจ............
ดล : เพื่อนของชั้นสมัยตอนประถม ชั้นกับเค้าเราไม่ค่อยได้รู้เรื่องอะไรของกันและกันมากนัก
แต่เป็นเพราะอะไรก็ไม่รู้ ที่ทำให้ชั้นรัก และมั่นใจว่าเค้า ซื่อสัตย์และจริงใจกับชั้นที่สุด
ธนิ : จิงๆแล้ว เรากับมันก็เพิ่งจะมาสนิทกันจริง ตอนเข้ามหาลัยนี่แหละ อาจจะแปลกที่ว่าไม่ได้อยู่มหาลัยเดียวกัน
แต่มาสนิทได้ไง ก็ธาตุแท้ความแรดแต๊ดแต๋ ของเรา 2 คนเพิ่งออกมานะสิคะ 555+
แกเป็นเพื่อนที่เราไว้ใจมากที่สุด เพราะว่าทุกเรื่องของกู เมิงจะรู้ดีก่อนเสมอ 555+
เบลล์ : แกเป็นเพื่อนที่เราคบมานานที่สุด และสนิทกันนานที่สุด เพราะว่าเท่าที่เราจำได้
ถึงเรากะแกจะเคยทะเลาะกันในวัยเด็ก แต่แกก็เป็นเพื่อนสนิทของชั้น ตั้งแต่เด็กจนถึงปัจจุบัน
จะ 20 ปีแล้วนะ
เกต : เป็นเพื่อนที่ร่วมหัวจมท้ายกะเรามาตลอด ไม่ว่าจะยังไง เมิงมีกูกูมีเมิง มาตลอด และจะตลอดไป
สุ : มีเมิงที่ไหน มีเสียงหัวเราะให้กูได้ที่นั้น เหตุการณ์วันนั้น ( นึกไม่ออกอะดิว่าวันไหน) ที่กูไปบ้านเมิงตอนดึก
กูขอบจาย และจะจำไม่มีวันลืม
กุล : ถึงเมิงกะกู จะทะเลาะกันบ่อยแค่ไหน แต่เมิงเป็นเพื่อนที่กูขอโทษมากที่สุด รู้ไว้ซะ !!
พิม : แกมีน้ำใจกับเราเสมอมา ถึงจาเต่าไปหน่อยก็เถอะ
พี่แม็ก : เป็นคนที่ชั้นสนิทคนเดียวในรั้วรามคำแหง เป็นคนที่คอยช่วยเหลือชั้นมาตลอด
ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็แล้วแต่ และที่สำคัญยอมลงให้ช้านไง เป็นพี่ชายที่แสนดีมากที่สุด
และสุดท้าย (นึกว่าช้านจะลืมละเสะ) แกไงอิบุ้ง ช้านยกให้แกเลย สำหรับความเป็นแม่
ที่แกคอยทำโน่นทำนี่ ช่วยเหลือชั้นมาตลอด คอยเตือนเวลาชั้นทำเรื่องไม่ดี
ประเด็นที่ 5 -- กูหมดเรื่องละ แค่นี้ก็หมดเปลือกกูแล้วจิงๆๆ ถ้าอยากรู้อีก ต้องแหวกอกแล้วหล่ะ
ปล. คิดถึงที่รักที่สุดเลยย
ปล. อยากกินอาหารที่ บางกอกสกายแล้วหล่ะ อยากให้ถึงวันพุธเร็วๆจัง
ปล. ไปดูแฮร์รี่ 3 มิติมา เฉยๆๆแถมโรงแคบมาก
ปล. ใกล้สอบกันแล้ว อ่านสือบ้างนะ
ปล. คิดถึงเพื่อนทุกคนเลย
ปล. รักพ่อแม่ น้องหมู หม่ามี้ อาม่า และก็ที่รัก ที่สุดในโลกเลย อิอิ 6月18日 ไม่เหงาไม่มาใช่มั้ย ??ไ ม่ เ ห ง า ไ ม่ ม า ใ ช่ มั้ ย อ ย า ก ไ ด้ ค่ อ ย ม า ใ ช่ มั้ ย
เ ห็ น เ ป็ น ค น แ ก้ ขั ด ห รื อ ยั ง ไ ง ... ห ยุ ด เ ล ย ไ ม่ เ อ า ไ ม่ คุ้ ม กั บ ค ว า ม เ จ็ บ ช้ำ ที่ เ ธ อ ต อ บ แ ท น ... เ ร า เ ป็ น แ ฟ น กั น ซ ะ เ ป ล่ า อ ย า ก ไ ด้ แ ค่ ข อ ง ชั่ ว ค ร า ว ... ก็ เ ชิ ญ ไ ป ห า ข้ า ง ห น้ า ดี ก ว่ า ไ ห ม เ ธ อ บ อ ก ฉั น ม า ที เ ธ อ ค บ ฉั น ไ ว้ ทำ ไ ม ห รื อ เ พี ย ง แ ค่ ที่ ร ะ บ า ย ผ่ อ น ค ล า ย อ า ร ม ณ์ .. ต อ น เ ห ง า ใ จ อ ย า ก ม า ก็ ม า เ บื่ อ กั น ก็ ไ ป อ ย่ า ง นั้ น .. ใ ช่ ไ ห ม ??? บ อ ก รั ก ค รั้ ง ห นึ่ ง ... ไ ม่ ไ ด้ ซึ้ ง เ ท่ า ไ ร เ มื่ อ ต อ น ที่ ฉั น ต้ อ ง ก า ร เ ธ อ เ อ ง ก็ ยั ง ม า ห า ย ไ ป ก ล้ า พู ด ไ ด้ ไ ห ม ว่ า เ ร า ยั ง เ ป็ น ค น รั ก พ อ ที อ ย่ า ม า นิ สั ย ป ล่ อ ย ใ ห้ เ ดี ย ว ด า ย ค่ อ ย ม า นึ ก ถึ ง กั น
5月11日 My BirtHdaY
 ยินดีต้อนรับสู่ space ของกิ๊ก โฉมใหม่ล่าสุด
 วั น เ กิ ด กุ๊ ก กิ๊ ก
กิ๊ ก ข อ ย ก วั น นี้ ใ ห้ เ ป็ น วั น ข อ ง เ ร า 2 ค น
วันนี้เป็นวันที่กิ๊กยกให้เป็นวันของกิ๊กและบัสนะ
ครบ 1 ปี เต็มแล้วสินะ สำหรับเรา 2 คน
วันเกิดปีที่แล้ว บัส ทำให้กิ๊กรู้สึกว่า กิ๊กมีคนให้กิ๊กรักแล้ว
บัส ทำให้กิ๊กมีความสุข มีความสดใส
แต่สำหรับปีนี้ บัสทำให้กิ๊กมีความสุขมากกว่าปีที่แล้วอีก
เพราะว่า วันเกิดปีนี้ กิ๊กได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากะคนที่
กิ๊กรักทุกคน ( ซึ่งจะเป็นแบบนี้ไปไม่ได้ ถ้าไม่ใช่ไอเดีย บัส )
ขอบคุณค่ะ สำหรับความรู้สึกดีดีทีบัสปีให้มาตลอด
ขอบคุณค่ะ สำหรับการดูแลเอาใจใส่กิ๊ก
ขอบคุณค่ะ สำหรับเวลาที่ไม่เข้าใจกัน
ขอบคุณค่ะ สำหรับเวลาที่เราเข้าใจกันมากขึ้น
ขอบคุณค่ะ สำหรับการให้อภัย และการเรียนรู้ซึ่งกันและกัน
ขอบคุณค่ะ สำหรับทุกเวลา ทุกนาที่เรามีกันและกัน
ขอบคุณค่ะ สำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่บัสมอบให้
ขอบคุณค่ะ สำหรับความรักของเรา 2 คน
ขอบคุณค่ะ
4月29日 บันทึกเหตุการณ์สำคัญไม่ได้อัพซะนานเลยเราจนแทบจะลืมไปละว่ามี space อยู่
เริ่มประมวลเกตุการณ์ที่ผ่านมากันเลยดีกว่านะ ปีใหม่
1 มกราคม 2550 สวัสดีปีใหม่นะคะ ไม่ว่าจะสากล จีน ไทย
ปีใหม่ที่ผ่านมาไปขอนแก่นมาค่ะ ไปเยี่ยมคุณป้า พอเสร็จแล้ววันที่ 31 ก็กลับมา กรุงเทพ นัดกะที่รักไว้ว่าจะไปเที่ยวกาน พ่อเราก็น่ารักมาก เพราะว่ารีบบึ่งรถกลับมาเลย ขับด้วยความเร็วสูง แต่แล้ววววววว เวลาประมาณ 2 ทุ่มได้มั้ง (จำไม่ได้ละ) ลูกน้องพ่อก็โทรมาบอกว่า "พี่กรุงเทพมีวางระเบิด" และยังมี 5 จุด หรือไรนี่แหละที่ยังไม่ได้ระเบิด เอาละสิกิ๊ก ได้ยินอย่างนี้สังหรณืใจว่าจะไม่ได้ไปละ สักพัก เค้าโทรมาหาพ่อใหม่ "พี่ ........." และพ่อก็หันมาหาเราพร้อมกับบอกว่า "ไม่ไปได้มั้ยลูก" เห้ออออ สุดท้ายแล้ว อีกิ๊ก ก็ฝันสลาย ไม่ได้ไปเที่ยวเลย วาเลนไทน์
14 กุมภาพันธ์ 2550 ปีนี้เราไม่ต้องเศร้าแล้วหล่ะ
ช่ายถูกต้องละ ปีนี้เรามีที่รักเป็นของตนเอง ไม่ต้องไปแอบอิจฉาคู่อื่นอีกละ อิอิ วันนี้เราก็ไปหาเค้าที่ มหาลัย เพื่อรอไปกินข้าวกัน พอเค้าเรียนเสร็จก็กลับไปเอารถที่บ้าน แต่พอออกมาที่สิ มีเหตุระทึกขวัญเกิดขึ้น ! รถชนค่ะ ! มันก็ไม่ได้ร้ายแรงขนาดน้านหรอก เพียงแต่ว่าเราจะออกจากซอย แล้วมอไซด์มันย้อนศรเพื่อเข้าซอย
เกิดการเบียดกันเกิดขึ้นหนะ ตอนแรกก็ตกใจสิ แอบหน้าซีดเลย ไม่เคยเจอ คิดไรไม่ออก ก็ลงไปเคลียบกะเค้า เค้าก็เหมือนว่าจะให้เรารับผิดชอบ เราก็เลยโทรไปหาพี่ชายเรา เล่าๆๆให้เค้าฟัง พี่เราก็บอกว่า เราไม่ผิดนะ เค้าย้อนศรมาอะ สติเริ่มกลับคืนมา อิอิ จิงเนอะ พี่เราก็ให้เรียกประกัน เราก็บอกเค้าว่ารอประกันนะ มันก้บอกว่าเสียเวลาโน่นนี่นี่นั่น
เราก็เลยพูดไปว่า "พี่ถ้าเกิดเหตุการณืงี้แล้ว ไม่ให้เรียกประกันอะ จะทำประกันยไว้ทำไม
เสียเบี้ยปีละเป็นหมื่นอะ" มันก็โยกโย้
สรุปว่า รอประกัน และแล้วมันก็จากไป
บอกว่าไม่รอละประกันอะ
กว่าจะได้ไปกินข้าว 3 ทุ่มกว่า แทบจาเป็นลมตาย *** วันนี้ก็มีความสุขมากมายค่ะ ขอบคุณที่รักมากนะคะ *** ไปเขาคิชฌกูฏ
19-20 เมษายน 2550 ตอนแรกก็ไม่ได้คิดเลยว่าจะได้ไป แค่ไปหาบัสที่บ้านเฉยๆ ด้วยความที่ขี้เกียจอยู่บ้านตัวเอง แล้วก็พาน้องบัสไปหาหมอ ระหว่างเดินทางแม่บัส ก็ชวนไปเที่ยวเขาคิชฌกูฏ โดยไปเย็นนี้ (คือจิงๆ เค้าก็เคยชวนแล้วหล่ะ แต่เราก็ไม่กล้าขอพ่อไง) ก็เอาดีหล่ะเนี๊ยะ เลยตัดสินใจโทรไปขอพ่อดู กิ๊ก : พ่อ กิ๊กของไปเขาคิชฌกูฏ ได้มั๊ย พ่อ : ไปเมื่อไหร่อะลูก กิ๊ก : ไปเย็นนี้อะค่ะ พ่อ : ห๊าาาาาาาาา (อย่างดังมาก) กิ๊ก : ไปคืนนี้อะ แล้วกลับพรุ่งนี้แต่เช้าเลย พ่อ : เอ่อ ก็แล้วแต่เธอละกาน (แอบไม่ค่อยเต็มใจ) กิ๊กก็ โอ้ลั่นล้า ได้ไปเที่ยวละ ก็เริ่มออกเดินทาง ราวๆประมาณ 2 ทุ่ม กว่า ก้อมีพ่อบัสเป็นคนขับ แม่ น้องโบว์ บัส กิ๊ก ไปถึงประมาณเที่ยงคืนได้มั้ง ก็ต้องนั่งรถของเค้า ต่อไปอีก ถนนนี่สุดยอดมากกก แต่ก็มันส์ดี พอขึ้นไปถึงก็ไปไหว้พระ ปิดรอยพระพุทธบาท แล้วก็กลับลงมา นอนต่อที่รถ ประมาณเกือบ 7 โมง ก็ออกเดินทางกลับ ไปเที่ยวต่อที่บางแสน และกลับ กรุงเทพ >>> ไปเที่ยวครั้งนี้กิ๊กมีความสุขมากๆเลยนะ
แต่กิ๊ก ก็แอบทำตัวงี่เง่าเล็กน้อย ขอโทษที่รักด้วยนะคะ ขอบคุณ สำหรับการเดินทางครั้งนี้ค่ะ <<< เหตุการณ์ใหญ่ๆที่ผ่านมาก็หมดละ ตลอด 4 เดือนเต็มๆ *** คิดถึงทุกคนเลยน๊า *** 12月8日 # เชียงใหม่ #2 Dec 2006
เวลาประมาณ ตี 5 เกือบ 6 โมงได้ มาถึงลำพูนละ โอ้หลังจากนั่งรถมานานทั้งคืน ในที่สุดก็ได้ลงจากรถซะที แต่พอเท้าก้าวลงจากรถเท่านั้นแหละ
ทำไมอากาศมันหนาวขนาดนี้หล่ะ แงแง แต่ก็ฝืนใจเดินไปไหว้พระธาตุหริภุญชัย ( มันเขียนงี้ป่าวหว่า )พอไหว้เสร็จ ก็นั่งรถไปต่อที่ พระธาตุดอยสุเทพ
แล้วก็ไปดอยปุยต่อ ที่ดอยปุย เราก็แอบไปเห็นคนที่มาท่องเที่ยวแต่งชุดม้งกัน ใช่แล้วตามความคิด เราก็อยากแต่งบ้างนะสิ เลยชวนเจ้าน้องชาย ไปเช่าชุดกัน
พอได้ชุดมาเราก็จัดการ ชวนกันไปถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึก หลังจากนั้นก็ไปต่อกันที่พระตำหนักภูพิงก์ มาที่นี่อะ ตั้งใจจะมาดูอ่างเก้บน้ำโดยเฉพาะเลย
เพราะว่าเคยมาดูเมื่อ 3-4 แล้วมันสวยมากๆๆๆ เนื่องจากว่าตอนนั้นหมอกลงจัด อ่างเก็บน้ำสีขาวโพลน เหมือนสวรรค์ จิงๆๆ แต่มาครั้งนี้ อากาศก็ไม่หนาว
หมอกก็ไม่มี แอบผิดหวังนิดๆๆ แต่ก็นะ ก็ยังได้ดู จากนั้นก็นั่งรถกลับไปที่พัก ได้อาบน้ำ กินข้าวเสร็จก็ไปไนท์ บาซ่าต่อ ไอตอนไปนี่นะ มีเพื่อนของเอีนยเค้ามาบอกว่า
ที่ไนท์อะของแพง ให้ไปถนนคนเดิน แต่สื่อสารกันผิดหรือไงนี่แหละ คนขับรถก็พาเราไป เหมือนดงขายของถูก หรือมือ 2 นี่แหละ เห้นพื้นที่แล้วก้แอบเหวอๆๆ นี่หนะหรอ
ที่บ้านก้อบ่นๆๆว่า อยู่กรุงเทพ ยังไม่เดินเลยแบบนี้ ในที่สุด คนขับก็พาไปไนท์ ก็ไปเดินช๊อปปิ้งมานิดหน่อย แล้วก็กลับที่พักอะ แอบเก็บแรงไว้พรุ่งนี้
3 Dec 2006
นัดกินข้าวกัน 8 โมง ก่าจะกินเสร็จก็ราวๆ เกือบ 9 โมงได้แหละ จากนั้นก็ออกไปเที่ยวละ เริ่มจากไปไหว้พระเอาฤกษ์ เอาชัยก่อนหง่ะ
ที่วัดพระศรีไรสักอย่าง เราก้จำไม่ได้ละ จากนั้นเราก็ไปต่อกันที่ สวนสัตว์เชียงใหม่ ตอนไปนี่แอบหลงทางแต่ก็ไม่เชิงหรอก เพียงแต่ว่าไปเข้าทางด้านหลัง
ของสวนสัตว์ก็เท่านั้นอะ แล้วคือว่าทางมันก็ชันโคตรๆ มีจังหวะนึง เหมือนรถมันขึ้นไม่ไหวมั้ง มคนขับเข้าก็กดเบรกอะ เพื่อที่จะ เข้าเกียร์ใหม่แล่วขึ้น
ตอนนั้นนี่แอบลุ้นระทึกอะ ว่าจะขึ้นได้มั้ย ซึ่งมานก็ชันจิงๆๆอะนะ แต่สุดท้ายก็สามารถตะกายขึ้นไปได้
สวนสัตว์ชียงใหม่ จุดแรกที่เราไปดูนั่ก็คือ นกเพนกวิน น่ารักมากๆๆเลยหล่ะมีตอนมันว่ายน้ำด้วย จากนั้นก็ไปดูหมีแพนด้า
ตอนแรกมันก็ยังไม่ออกมาหรอก สักพักคนเข้าอาหารมาวางไง มันก้อเลยมากินอาหารโชว์ ดูน่ากอดมากๆๆเราว่าหลินฮุยอะ น่ารักก่าช่วงๆๆอีก
จากนั้นก็เดินทางต่อไปดูหมี โคอาล่า ด้วยที่สวนสัตว์เชียงใหม่เนี๊ยะ มันมีรถรางให้ขึ้น แต่ว่ามันก็รอนาน + กับคนเยอะเราก็เลยเดินไปถามเจ้าหน้าที่อะ
ว่า "พี่คะ หมีโคอาล่าเนี๊ยะ ไปทางไหนคะ ไกลมั้ย" ด้วยความใจดีของเจ้าหน้าที่เค้าก้อบอกว่า "โอ้ย !! ไม่ไกลหรอน้อง เนี๊ยะๆๆ เดินไปทางนี้ 300 เมตรก็ถึงแล้ว"
เราก็นึกว่าอืม 300 เมตร ไม่ไกลหรอก เดินดีกว่าดีกว่าเสียเวลารอรถ ก็เดินกลับไปบอกในกลุ่มว่า อืม 300 เมตรเดินกันดีกว่านะก็ตกลงกันว่า โอเคเดินก็เดิน
เดินไปได้สักพัก ก็พบกับทางลาดชันที่ต้องเดินขึ้นไป เราก็ได้พบกับว่า 300 เมตรกับทางขึ้นเขา ทรมานมากมายไอเราเนี๊ยะไม่เท่าไหร่หรอก แต่ซากิ๋มกะหม่ามี้
นี่แทบแย่ สู้อาม่าเราก้ไม่ได้ เดินปร๋อเลย เค้าเดินเรื่อยๆๆ ไม่เหนื่อยอะ ก่าจะตะกายมาถึงได้ ก็เดินเข้าไปดูหมีมันอยู่ในตู้กระจกอะ เค้าเพิ่งได้มาไม่นาน
สงสัยยังไม่ได้จัดที่จัดทางให้มันมั้ง เลยดูไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ อีกอย่างมันก็หลับอยู่ด้วย ดูได้สักพัก ก็มารอรถรางกลับเนื่องจากว่า ต้องไปงานพืชสวนโลกอีก
พอรถรางมาก็ขึ้นไปนั่ง ระหว่างนั่งรถรางนี่แอบเสียวเล็กๆๆ เนื่องจากว่ามันเป็นทางขึ้นเขาลงเขาช่ายปะ พอเวลามันลงเขาเนี๊ยะมันก็ลงค่อนข้างเร็ว ยังกะได้เล่นรถไฟเหอะเลย
งานพืชสวนโลก เวลาประมาณ เกือบ 4 โมงเย็นได้ เราก็ได้เดินทางมาถึง งานพืชสวนโลก พอได้ก้าวลงจากรถเท่านั้นแหละ โอ้ แดด ช่างร้อนมากมาย
ก็เตรียมไปเลยทั้งเสื้อแขนยาว หมวก ร่ม อะไรที่กันแดดได้นี่ช้าน จัดมาหมด หอบข้าวของค่อนข้างพะรุงพะรังเล็กน้อย ก็สวยดีนะที่งานอะ แต่เราว่าน้อยกว่าที่คิดไว้เยอะอะ
เหมือนมันควรจะมีอะไรที่ดีกว่านี้ ไม่รุ้ว่าเราคาดหวังมากไปมั้ย ดูจนงานเลิกเลยหล่ะ
4 Dec 2006
วันนี้ นัดกาน 8 โมงเหมือนเดิม จิงๆอะ เราจำได้ว่าเค้านัดกาน 6 โมงนะ แต่ว่า แต่ละคนไม่ไหวกาน ก็เมื่อวานเล่นล่อเดินทั้งวันขนาดนั้น
วันนี้เราก็ไปดอยอินทนนท์กัน ก็เหมารถตู้กันขึ้นไป ไปจุดสูงสุดก่อนนะ ขึ้นไปถึงก็ไหว้พระ แล้วก็ไปกินมาม่า+กับส่งโปสการ์ด มาให้ตัวเองกะที่รักด้วย
จากนั้น ก็ไปที่พระธาตุไรสักอย่างจำชื่อไม่ได้ละ รู้แต่ว่าสวยอะ สวยมากๆๆๆๆๆๆ ทั้งดอกไม้ บรรยากาศ เราว่าดีกว่าพืชสวนโลกอีก แล้วตบท้ายด้วยกานไปน้ำตก
วชิรธาร ก็สวยอีกนั่นแหละ ช๊อบชอบ เป็นละอองน้ำมาเลยอะ แล้วก็ลงมาที่ตีนเขา เกือบ 5 โมงเย็นละ ก็แวะกินข้าวเหนียวไก่ย่าง แล่วก็กลับ กทม
ระหว่างทางกลับเราก็แวะซื้อของที่ลำปางก่อน แหมก็เด๋วเพื่อนๆๆจาว่า ว่าเราไม่มีของมาฝากช่ะมะล่ะ กลับมาถึงกทม ตี 5 หลับสลบเหมือด
ก็ค่อนข้างประทับใจนะในการไปครั้งนี้ อาจจะต่างจากเมื่อ 4 ปีที่แล้วเล็กน้อตรงที่ว่า เมื่อครั้งกก่นอได้อากาศที่หนาวมากๆๆๆๆๆๆ แต่ว่าครั้งนี้ร้อนมากๆๆ
โดยสรุปแล้วว่า ชอบวันสุดท้ายที่ไปดอยอินทนนท์มากที่สุดเลยอะมันสวยแล้ว อากาศก็ดีอะ อาจจะเป็นเพราะว่าไม่เคยไปด้วยแหละมั้ง
blog เรานี้อาจจะไม่ได้แต่งไรมากนะ ขี้เกียจ คอมเน่าด้วยแหละ อาจจะยาวไปสักนิด แต่ก็อยากเล่าอะ อิอิ
|
|
|||
ตอนเช้าตื่นมาตั้งแต่ ตี 5 เพื่อทำกับข้าวไปใส่บาตร 
ถึงเค้า อาจจะไม่ดูดีเหมือนคนอื่น
ถึงเค้า จาทำอะไรไม่ค่อยได้เรื่อง
|
|
