วั น เ กิ ด กุ๊ ก กิ๊ ก

ตอนเช้าตื่นมาตั้งแต่ ตี 5 เพื่อทำกับข้าวไปใส่บาตร 
แต่พอหุงข้าวเสร็จ  ฝนเจ้ากรรมดันตกมาโครมใหญ่เลย
อดเลยใส่บาตร  เพราะคิดว่าพระคงไม่มา
( แล้วมารู้ทีหลังว่า พระมาด้วยแหละ
ไม่มีใครใส่บาตรเลย  น่าเสียดายมากๆๆ ) 

  ช่วงบ่าย ก็ไปหาเจ้าหมูน้อยที่ มอ
เพราะว่าวันนี้เรามีนัดที่จะไปกินข้าวกันที่  GooD Vi3W
กะที่รักก็ไปรับอาม่า กะ หม่ามี้ แล้วก็น้องไปที่ร้าน
แล้วก็รอพ่อกะแม่มา   สั่งโน้นสั่งนี้กินกันไปตามประสา
ระว่างที่นั่งทานไป  ฝนก็ตกลงมา  ได้บรรยากาศมากๆเลย
เกือบ 3 ทุ่มได้  ก็แยกย้ายกันกลับบ้าน  กว่าจะถึงบ้านก็เกือบ 5 ทุ่มละ
อาบน้าม  ทำโน้นทำนี้เสร็จ  ก็โทรไปหาที่รัก  จนได้เวลาเกือบเที่ยงคืน
ที่รักก็ HBD เรา  เป็นคนสุดท้าย ( นึกว่าจะไม่ได้ยินซะละ) 

 น อ ก จ า ก วั น เ กิ ด แ ล้ ว

กิ๊ ก ข อ ย ก วั น นี้ ใ ห้ เ ป็ น วั น ข อ ง เ ร า 2 ค น

วันนี้เป็นวันที่กิ๊กยกให้เป็นวันของกิ๊กและบัสนะ

ครบ 1 ปี เต็มแล้วสินะ สำหรับเรา 2 คน

วันเกิดปีที่แล้ว บัส ทำให้กิ๊กรู้สึกว่า  กิ๊กมีคนให้กิ๊กรักแล้ว

บัส ทำให้กิ๊กมีความสุข  มีความสดใส

แต่สำหรับปีนี้  บัสทำให้กิ๊กมีความสุขมากกว่าปีที่แล้วอีก

เพราะว่า วันเกิดปีนี้  กิ๊กได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากะคนที่

กิ๊กรักทุกคน  ( ซึ่งจะเป็นแบบนี้ไปไม่ได้ ถ้าไม่ใช่ไอเดีย บัส )

ขอบคุณค่ะ  สำหรับความรู้สึกดีดีทีบัสปีให้มาตลอด

ขอบคุณค่ะ  สำหรับการดูแลเอาใจใส่กิ๊ก

ขอบคุณค่ะ สำหรับเวลาที่ไม่เข้าใจกัน

ขอบคุณค่ะ  สำหรับเวลาที่เราเข้าใจกันมากขึ้น

ขอบคุณค่ะ  สำหรับการให้อภัย และการเรียนรู้ซึ่งกันและกัน

ขอบคุณค่ะ  สำหรับทุกเวลา ทุกนาที่เรามีกันและกัน

ขอบคุณค่ะ  สำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่บัสมอบให้

ขอบคุณค่ะ  สำหรับความรักของเรา 2 คน

ขอบคุณค่ะ

  ถึงเค้า  อาจจะไม่ดูดีเหมือนคนอื่น

  ถึงเค้า จาทำอะไรไม่ค่อยได้เรื่อง

  ถึงเค้า จาเป็นเด็กเบื๊อกในสายตาตัว

  แต่เค้า  จะรักหมู โง่ๆๆ ตลอดไปน๊า

ช่วงที่ผ่านมานี่ค่อนข้างวุ่นวายเล็กน้อย
เริ่มจากนี่เลย ........ อาม่านู๋ป่วย
ก็อาม่าไม่สบายเข้าโรงพยาบาลไป
ไปนอนเฝ้ามา  นอนเฝ้าไปเฝ้ามา
ก็จะกลายเป็นคนไข้เองซะนี่
แม่ต้องไล่กลับบ้าน  แอบคิดเหมือนกันว่า
ถ้าอยู่ต่ออีกคืน  พรุ่งนี้ต้องกลายเป็นคนไข้
เองแน่ๆๆเลย  หุหุ 

แล่วระหว่างทางกลับบ้านนั่นเอง
19 กันยายน 2549  เกิดอะไรขึ้นกับบ้านเมือง ???
ราวๆ 4-5 ทุ่ม โทรศัพท์ พ่อกับแม่ก็ดังขึ้น
พร้อมกับที่บ้าน บอกว่า นี่เค้าเกิดการปฎิวัติขึ้นนะ
เราก็แอบตกใจเล็กน้อย แบบว่าอึ้งๆๆ
  ไรกันเนี๊ยะ ปฎิวัติหรอ???
สักพัก  ตัวอ้วนก็โทรมา พร้อมบอกว่าเค้าปฏิวัติกัน
เห้อ ....  จิงๆก็ไม่ค่อยอยากให้เกดเหตุการณ์แบบนี้นะ
แต่ก็ดี  จาได้สงบสุขซะที เบื่อไอหน้าปลาบู่
จัดชุมนุมล่ะ  รำคาญมัน  มากมายยยยย
ไม่ได้เข้าข้างรัฐบาลนะ  แต่ไม่ชอบไอปลาบู่มากกว่า

เห้อ พอสถานการณ์บ้านเมืองผ่านไปก็มาถึงเรื่องของตัวเอง
ช่วงนี้เป็นไรก็ไม่รู้ ชอบช๊อปปิ้งเหลือเกิน
เห็นไรก็อยากได้ไปหม๊ด  ทั้งเสื้อ กางเกง  รองเท้า
( วันก่อนไป JJ สงสัยรองเท้าเรามันคงน้อยใจ
ที่เราอยากไรองเท้าใหม่เหลือเกิน  มานเลยขาดกลางใต้ดินเลย
เซงมั๊กๆ  ก่อนหน้านี้ไปเหยียบรองเท้าตัวอ้วนขาดไง
กรรมตามสนองซะนี่ -*- )  อยากได้ที่ผูกผม
และที่สำคัญ  อยากได้กระเป๋าสีชมพูหง่ะ - -
( ใบนั้น ) แต่แพงจัง ตั้ง 500 หมดตูดแน่ๆๆถ้าซื้อมัน
เหมือนยังแอบตัดใจซื้อไม่ได้  กร๊ากกกกกกก
หมดเรื่อง  ของช๊อปก็มาเรื่องของกิน - -
อยากกินสุกี้อย่างมากมาย ไม่ว่าจะเป็น MK
หรือ สุกี้ น้ำตรงบ้านเก่าตัวอ้วนหง่ะ  T_T
อยากกินมาเป็นอาทิตย์แล้ว  โอ้ยเซ็ง

ช่วงนี้ก็ใกล้จะสอบแล้ว..... ( เศร้าจัง )
 หนังสือก็ยังไม่ได้จะอ่านสักกะตัวเลย  ดูสิ
แล้วจะเอาไรไปสอบว๊าา  เทอมนี้ลงซ่อม 3 ตัว
แน่ๆๆ อย่างน้อย  เห้ออออ  เข้เกียจเองหนิ
สมน้ำหน้าาา   ( ด่าตัวเองเข้าไว้ เตือนสติ ฮิฮิ )
ส่วนเพื่อนๆก็ตั้งใจอ่านหนังสือกานน๊าาาา
เดี๋ยวจะเป็นแบบเรา   TT_TT

 

เราก็ไม่อยากจะพูดมานานล่ะ ตอนแรกคิดว่าการนิ่งๆไปคงเป็นสิ่งที่ดีที่สุด
แต่!!   สิ่งที่เราคิดมันกลับไม่ใช่!!  เพราะว่ายิ่งเรานิ่งเท่าไหร่
เรากลับต้องเป็นฝ่ายที่โดนไซโค ( ซึ่งเป็นสิ่งที่เราไม่ชอบที่สุด )

  สอบเสร็จแว้วววว   เย้ๆๆๆๆ

แสนนานนนน 

          อืมไม่ได้อัพนานแฮะ  ไม่รู้จาเริ่มตรงไหนดีเนี๊ยะ  เริ่มจากอาทิตย์นี้เลยล่ะกาน  เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ต้องไปเฝ้าหม่ามี้เนื่องจากว่าเค้าไม่สบายต้องเค้าโรงพยาบาล  หุหุ  ไปเฝ้าคนป่วยนี่ก็แสนสบาย  นอนกะกิน  หลังจากเริ่มไดเอ็ดได้สักพัก  ตบะก็เริ่มแตก  เนื่องจากว่า  เมื่อวันจันทร์หม่ามั้เค้าก็ออกจากโรงพยาบาล  เราก็เลยตามไปบ้านอาม่า ว่าจะไปเม้าท์ๆๆกะเจ๊ ญ  พอคุยกะไปสักพัก  เจ๊ ญ ก็ชวนไปกิน เซเวนเซ่น  หุหุ  งานนี้เจ๊แกเป็น สปอนเซอร์ซะด้วย  พอไปกินเส็ดกลับมาก็มาช่วย เจ๊ ญ จัดกาเป๋าเนื่องจาก เจ๊ แกจาไปเมกาล่ะ  ไปชวนเจ๊แก  ก็ได้มรดกตกทอด มาเพียบเลย  ที่เยอะที่สุดนี่ก็เห็นจาเป็นกาเป๋า  ได้มาทั้งหมด 16 ใบ (ไม่ต้องไปเสียตังซื้อ )  และก็พวกครีมเสื้อผ้านิดหน่อย  ก่าจะเส็ดก็ตั้ง ตี 1 ล่ะ  พอวันรุ่นขึ้น  ก็ไปนั่งกิน MK กานโอ้ววว  เมื่อวานเซเวนเซ่น  วันนี้ MK แล่วที่ช้านไดเอ็ดมาล่ะ  เหอๆๆ  แสนเศร้าจิงๆๆๆ  แต่ก็อิ่มจังตังอยู่ครบนะ  เส็ดพาน้องกลับบ้าน  ก็รีบๆๆกลับมาบ้าน หลังจากที่ไม่ได้กลับมาหลายวัน  หุหุ 

    

             พอมาถึงวันพุธ  เหมือนจะได้พักเลย  แต่ก็ไม่ได้พัก  เพราะว่าต้องไปเรียนตอน 17.30 อีก  ไปเรียนอยู่  ชม. เดียวก็เลิกล่ะ  เนื่องจากวันนี้พี่เค้านัดมาติวเพิ่มเฉยๆๆ  พอออกจากที่ติว  จากลับบ้านรถหน้ารามก็ติดเหลือเกิน  ก็เลยแวะเข้าสปาสักหน่อย  เนื่องจากหน้าตอนนี้สิวเยอะมาก  เลยไปให้ที่ร้านเค้ากดสิวให้สักหน่อย  คิดดูสิ เข้าไปในร้านตั้งแต่ยังไม่ 2 ทุ่มกว่าจะเส็ด  ปาไป 4 ทุ่ม  โอ้วๆๆๆๆ แล่วตอนี้หน้าก็เละๆๆสุดๆๆ  เพราะว่าต้องรอประมาณ 2-3 วันกว่ารอยจาหาย  เห้อๆๆๆ   มาถึงวันพฤหัส  โอ้   วันนี้ต้องไปส่งพี่ไป airport ล่ะ  แต่ว่าก่อนไปก็แอบแวะสักนิดนึง  ก็นัดกะเพื่อนไว้  ไปงาน commart กาน  แล่วก็ไปหาไรกินต่อกานที่ central  rama 3 ก็ไปถึงก็นั่งเลือกๆๆร้านตั้งนาน  ก็ก่าจะ เลือกร้านได้  ก็ Mk เจ้าเก่าแหละ  ( ทั้งๆที่เพิ่งกินเมื่อวันอังคาร  โฮ๊ะๆๆๆ )  แต่ก็อยากกินอีกอ่า  และก็ไปเดิน   แค๊ตวอค  รอบห้าง 1 รอบ ไปต่อด้วย  เซเว่นเซ่น  555+  ในอาทิตเดียวกิน MK 2 รอบ กินเซเวนเซ่น   2 รอบ  ( ไหนบอกว่าจะไดเอ็ดไงว่ะ ) กร๊าก   เส็ดก็กลับบ้านล่ะ  [[  ขอสักนิดนึงนะว่า  วันนี้กิ๊กมีความสุขจัง  ได้ไปเที่ยวกับคนที่อยากที่ยวด้วย แล่วเค้าก็เดินมาส่งที่บ้าน  หุหุ  คนที่บ้านนี่มองกันใหญ่เลย  ยัยกิ๊กพันปีไม่เคยพาใครมา  สายตาเต็มไปด้วยความสงสัยอย่างยิ่ง  (( ก็ต้องขอบคุณนะค่ะ  ที่ทำให้กิ๊กมีความสุขมากๆๆ  Happy จิงๆค่ะ )) ]]

             และแล่ว  เวลาที่เราไม่อยากให้ถึงก็มาถึงล่ะ  เจ๊ ญ จาบินไปเมกาแล่วหนิ  ไปตั้ง 5 ปี เป็นครายๆก็คิดถึงเป็นธรรมดา  ตั้งแต่เด็กๆ เจ๊ ญ ก็เป็นพี่ที่เราสนิทด้วยที่สุด อารายๆก็เจ๊ ญ เรียกว่าติดมาก็ได้  คิดดูสิ  ลูกหลานที่บ้านเรียนที่ วสพ. กันหมด  มีกิ๊กคนเดียวที่เรียนสารสาสน์  เหตุผลเพราะว่า กิ๊กติดเจ๊ ญ มากเลยจับแยกโรงเรียนกัน  เส้าใจๆๆๆ  แต่ก็ยินดีกับเจ๊ด้วยน๊าๆๆๆ ที่ได้ไปตามที่ฝัน   ไปถึงสนามบินราวๆๆ 2 ทุ่มเศษๆๆ   ก่าจะเชคอินเส็ด  ก็มานั่งถ่ายรูปๆๆ  (อ๋อ  เราเห็นหน้าแฟน เจ๊ เค้าเส้ามากๆๆ เกิดมานี่เป็นครั้งแรกจิงๆๆนะ  ที่เห็นผู้ชายแบบว่าเส้าจิงๆๆ เส้าทั้งหน้า  เส้าทั้งแววตา  เห็นแล่วแบบว่าสงสารสุดๆๆอ่า)   สักประมาณ เกือบ 4 ทุ่ม  เราก็ต้องกลับบ้านแล่วล่ะ  เพราะว่าพรุ่งนี้มีสอบไง  โถ่ถ้าไม่ติดสอบก็คงรอถึงวินาทีสุดท้ายแหละ  กอ่นจาก็ใจหายมากเลยนะ  ต้องไม่เจอกันตั้ง 5 ปีแหนะ เอ่ออ มาถึงวันนี้ซะที  เป็นวันที่สอบวิชาสุดท้ายแล่วๆๆๆ ลุ้นๆๆๆๆสุดๆๆ  และก็ทำได้ด้วย  ลุ้น G หุหุ  และมานก็หมดภาระ กับเทอมนี้ซะที  หวังว่าเกรดเทอมนี้จาสวยนะ  อิอิ

 

หลังจากที่ไม่ได้อัพมาซะนาน  เนื่องจากขี้เกียจสุดๆ

วันนี้ตอนเช้าบอกให้พี่แม็กโทรมาปลุกตอน 9.20 
เพื่อนจะตื่นมาเรียน online mk203 ตอนเช้า
พี่เค้าก็โทรมาปลุกดีดีหรอกนะ  แต่ผลปรากฏว่าเรานอนต่อ 55+
ก็ว่าจะหลับอีกแปบนึงแหละ  แต่มานยาวไปหน่อย
มารู้สึกตัวอีกทีก็ประมาณ 10 โมงก่าๆๆนิดๆๆ
เพราะว่าพี่แม็กโทรมา  ตอนแรกก็ยิงๆๆเข้ามือถือแหละ
เราก็ช่างมานคนมานง่วงนี่นา  เมื่อคืนนอนเกือบตี 3 แหนะ
สักพักเค้าก็โทรเข้ามา  บอกว่าเกรดออกแล่วนะเท่านั้นแหละจากง่วงๆ
เด้นตัวตื่นจากที่นอนทันที  ก็เลยฝากพี่เค้าเชคให้  ลุ้นตัวโก่งเลย ( กลัว F มากๆ )
แต่ว่าผลออกมาก็โอ นะ  ไม่ถึงกะแย่แต่ก็ไม่ได้ตามเป้า นี่สิ
เซงโคตรรรร   แถมต้องเสียพนันเฮียอีก 600 แหนะ  หมดตุ๊ดส์เลยอ่าา

หลังจากรู้เกรดล่ะก็นั่งว่างๆ  อากาศก็หนาวๆๆ
( หนาวทั้งกายหนาวทั้งใจ ) กร๊ากกกกก
ทามายกูม่มีแฟนเหมือนคนอื่นเค้าบ้างว๊าาาาา  
อากาศหนาวๆๆแล่วอยากมีคนข้างกายบ้างจัง

 

(¨`•.•´¨)♥  โอ้ความเหงามานช่างหนาว  มานช่างยาวนานแหละทุกทน

 

                                         รอคอยใครบางคนมาหยุดมัน

 

วันนี้ต้องไปสอบ IS 103

ตื่นตั้งแต่ 6โมง ครึ่ง  เมื่อคืนนอนก็ตั้งเกือบตี 2แหนะ

ง่วงฉิบเป้งเลยย 

วันี้พ่อก็ไปส่งไปถึงก็ไปกินข้าว  แล่วก็เข้าห้องสอบตอน 9.30

หุหุ  เปิดข้อสอบมาก็งง  เล็กน้อย 

เอ๋  ทามายมานงงล่ะเนี๊ยะ  ก็จัดว่ายากใช้ได้เลยนะเนี๊ยะ

ไม่รู้ว่าจา F รึป่าวอ่าดิ - -"

สอบเส็ดก็ 10 โมง นิดๆ  พ่อก็รับกลับบ้าน

ไปช๊อปปิ้งโลตัสแปบนึง

กลับมาถึงอย่างแรกที่ต้องการคือ  นอนแล้วก็นอน

ตื่นมาก็ทำมักกะโรนี่กิน  หุหุ(อร่อยน้า)

ตกเย็นหน่อยก็มาทซองกฐินนี่แหละ 

ทำตั้งแต่ บ่าย 3 ก่าจาเส็ดตั้ง 4ทุ่มแหนะ หุหุ

ไม่เปงไร  ได้บุญ จาได้ G เยอะๆๆ อิอิ

จาบอกว่า  รู้นะว่าที่ออนไลน์อ่า  ไม่ใช่เจ๊ออน

แต่คงเปงเค้าคนนั้น  เห้อๆๆ ไม่น่าคุยกานเลยย

 --♪ คิดถึงคนอ่านน๊า  จุ๊บ จุ๊บ ♪--